Humo: Wie belasting betaalt, is een domoor: Humo's grote belastingdebat met Michel Maus & Geert Noels

26/09/2016 | Fiscaal | Michel Maus
Als de regering haar boekhouding op orde wil krijgen, moet ze tegen volgende week 4,2 miljard bijeenharken. ‘Onmogelijk,’ klinkt het unisono, ‘wie gaat dat betalen?’ De multinationals alvast níét: zij betalen sowieso amper belastingen. ‘Kleine bedrijven en particulieren zijn in de aap gelogeerd,’ zei Michel Maus al in 2014 in Humo. Vandaag halen Maus en Geert Noels het fileermes én de sloophamer boven: ‘Het systeem is een opeenstapeling van koterijen, zo complex dat niemand er nog iets van begrijpt. Veel politici inbegrepen.’
HUMO Marianne Thyssen haalde vorige week in Humo nog ’ns het beeld van de koterijen boven: een cliché, maar klopt het ook?

Michel Maus «Ja. De fundamenten van de personenbelasting werden in 1964 gelegd. In 1992 is er een grote opknapbeurt geweest, maar sindsdien is er weinig gebeurd. Excuus: er is véél gebeurd, maar nooit doordacht. Bij elke begroting hebben regeringen fiscale maatregelen genomen om de begroting in evenwicht te krijgen. Of om dat te proberen (lacht). Elke partij wil haar eigen dada’s doordrukken. Op vlak van ecologie, bijvoorbeeld: ‘Als we elektrische fietsen nu ’ns fiscaal aftrekbaar maken?’

»Er is ook altijd druk van lobbygroepen. Als de brandweer moeilijk mensen vindt, wordt hun vergoeding vrijgesteld van belastingen. Als over de vennootschapsbelasting wordt gesproken, kloppen de multinationals aan de deur: die hebben écht sterke lobbyisten. Tot slot speelt ook de internationale context: men ziet wat andere landen doen, en reageert daarop met eigen ‘innovaties’. De notionele interestaftrek bijvoorbeeld: een uniek systeem dat bedoeld was om multinationals te lokken.
»Zo is ons fiscaal systeem bezwaard met uitzondering op uitzondering op uitzondering. Natuurlijk wordt het dan wankel.»

Geert Noels «Zoals een mikadospel: trek aan één houtje en alles stort ineen.
»Elke aanpassing gebeurt met goede bedoelingen. Om een bepaalde bevolkingsgroep extra te beschermen, bijvoorbeeld: nobel, maar het maakt het systeem complexer. En sommige partijen vinden die complexiteit nét goed: wie er zijn weg in vindt, kan er voordeel uithalen.

»Gek genoeg is links vaak de oorzaak van de koterijen: die partijen willen de maatschappij sturen en bepaalde groepen ontzien. Tegelijk wil links graag dat iedereen belasting betaalt – én sommigen ook meer dan anderen. Wel: het summum van eenvoud is een vlaktaks. Eén belastingtarief voor iederéén, géén aftrekposten en uitzonderingsmaatregelen.»

...

Meer info via onderstaande link

Humo: Wie belasting betaalt, is een domoor: Humo's grote belastingdebat met Michel Maus & Geert Noels