Parkeerbeleid = elitair beleid ?

18/10/2017 | Fiscaal | Michel Maus
Wie zijn auto wil parkeren in de zogenaamde rotatieparkings van de Stad Gent betaalt al vlug 26 euro voor een halve dag. Professor Michel Maus (Rechtsfaculteit, VUB) vraagt zich af of een dergelijk mobiliteitsbeleid geen elitair beleid is. "Niet iedereen kan immers 26 euro betalen om zich “de luxe” te veroorloven om een halve dag te parkeren in een centrumparking."
Afgelopen week raakte bekend dat de ondergrondse parkings in het centrum van Gent steeds minder auto’s ontvangen. Dit is op zich niet zo verwonderlijk. Op 1 november 2016 werden in Gent nieuwe en duurdere tarieven voor ondergronds parkeren ingevoerd en die blijken euh nogal aan te slaan. De kostprijs voor het centrumparkeren in Gent kan immers oplopen tot 26 euro voor een halve dag parkeren in de zogenaamde rotatieparkings onder de Vrijdagmarkt, Sint-Michiels en Reep. Het opzet van de Stad Gent was om via hoge tarieven veel rotatie te hebben in de parkings die het dichtst bij de drukke winkelstraten zijn gelegen. En dit beleid blijkt zijn vruchten af te werpen, hetgeen op sociale media werd vertaald als hèt bewijs dat het nieuwe Gentse mobiliteitsbeleid succesvol is, althans voor de voorstanders van het circulatieplan.

Kijk, iedereen is het er stilaan over eens dat onze steden en gemeenten echt iets moeten doen aan de mobiliteit en aan de leefbaarheid van de stadsbewoners. Steden en gemeenten zijn er in de eerste plaats om in en van te leven en dan moeten we er voor zorgen dat dit op een kwaliteitsvolle manier kan gebeuren en met voldoende evenwichten tussen mobiliteit, ecologie en leefbaarheid. En ja dat betekent dat we onze vriend de auto wat minder zichtbaar moeten maken in het straatbeeld, tot spijt van wie het benijdt. Verkeersarme en veel groenere stadscentra, randparkings en efficiënt openbaar vervoer en fietsstraten zijn hiervoor de sleutel.

Het doel is dus wel duidelijk, maar de vraag is of onze steden en gemeenten de juiste beleidskeuzes maken om dit doel te bereiken.

Het valt op dat onze steden en gemeenten vaak terug grijpen naar het financieel ontraden van het autoverkeer niet alleen via parkeerheffingen, maar ook via allerlei Gas-boetes en retributies. Gent staat met zijn parkeerbeleid overigens niet alleen. Ook in andere steden betalen autobestuurders vaak hoge tarieven voor het centrumparkeren. En het financieel ontradend mobiliteitsbeleid betreft overigens niet enkel het parkeren. De stad Antwerpen voorziet met zijn lage emissiezone bijvoorbeeld in een betalend systeem voor autobestuurders die met vervuilende wagens het stadscentrum willen binnenrijden. Mits het betalen van een retributie gaande van 20 euro per dag tot 1.380 euro per jaar krijgen zij die willen en kunnen betalen nog steeds de toegang tot de centraal gelegen lage emissiezone.

Veel mensen denken dat het een goede manier is om autoverkeer in de stadscentra via de portemonnee te ontraden. Maar we moeten ons de vraag durven stellen of een dergelijk beleid wel zo billijk en verstandig is.
Moeten we ons niet de vraag stellen of een dergelijk mobiliteitsbeleid geen elitair beleid is waarbij de stedelijke “autovrijheid” enkel nog wordt voorbehouden voor diegenen die het zich kunnen permitteren? Niet iedereen kan immers 26 euro betalen om zich “de luxe” te veroorloven om een halve dag te parkeren in een centrumparking.

Het ontraden van vervuilend autoverkeer in de binnenstad kan immers ook anders en zonder dat discriminerend en elitair financieel kantje door simpelweg stadscentra verkeersvrij te maken, parkeren in de tijd te beperken (blauwe zone) of exclusief voor te behouden voor bewoners.

Op die manier wordt hetzelfde doel bereikt en hebben de mobiliteitsregels dezelfde impact voor elke autobestuurder, arm en rijk. All animals are equal, weet je wel. Onze burgemeesters en schepenen moeten daar toch eens over nadenken.

Radio 1