Fiscale oplossing voor Arco-dossier is het overwegen waard

27/04/2017 | Fiscaal | Michel Maus
Sta de Arco-aandeelhouder toe om zijn minwaarden op dergelijke coöperatieve aandelen fiscaal recupereerbaar te maken via een belastingvermindering in de personenbelasting.
Er zijn nog zekerheden in het leven, zoals de periodieke terugkeer van het heikele Arco-dossier. In de zoektocht naar een oplossing stellen Open VLD en N-VA voor om het geld van een eventuele verkoop van Belfius te gebruiken om de gedupeerde Arco-coöperanten te vergoeden. Coalitiepartner CD&V vindt echter dat Belfius pas geprivatiseerd kan worden als er een oplossing is voor Arco.

Meteen zit het spel weer op de politieke wagen. Het is dan ook een belangrijk politiek dossier, want ruim 800.000 mensen hebben in Arco geïnvesteerd en gemiddeld 1.860 euro in Dexia-rook zien opgaan. En aangezien in het regeerakkoord een regeling is beloofd, dreigt dit dossier stilaan BHV-allures te krijgen.

Maar hoezeer partijen een oplossing op de politieke hoed willen steken, men kan niet om juridische obstakels heen. Tussen droom en daad staan nu eenmaal Europese wetten in de weg. De initiële oplossing van de regering om de depositogarantieregeling voor spaarders uit te breiden tot de Arco-coöperanten werd al vrij categoriek afgeschoten door het Europese Hof van Justitie, die een depositowaarborg voor Arco in strijd acht met de Europese regels voor staatssteun. Meteen een serieuze streep door de rekening van de Arco-spaarder die hoopte om volledig vergoed te worden voor het geleden verlies.

Sindsdien is het zoeken naar een nieuw politiek en juridisch sluitend eureka-verhaal voor de regering. En dat is geen sinecure. Nu al is duidelijk dat de vereffening van de Arco-vennootschappen niet zal volstaan om de coöperanten hun geld volledig terug te geven. In de nasleep hiervan werd de politieke beslissing genomen om te trachten een oplossing te vinden om hen 40 procent terug te geven. Aangezien de 800.000 Arco-spaarders samen ongeveer 1,5 miljard euro te goed hebben, moet er 600 miljoen gevonden worden.
 

Dading

 
In een eerste overweging werd al voorgesteld om de 600 miljoen te betalen met het geld dat Belfius Bank, Beweging.Net en de Belgische Staat uit de vereffening van Arco zullen ontvangen. Cool, maar juridisch vrij dramatisch. De inleg van de staat in zo’n dading loopt opnieuw het risico als staatssteun te worden beschouwd. En de inleg van Belfius zal fiscaal worden aanzien als een 'abnormaal en goedgunstig voordeel’ waarop de bank zelf nog eens gaat belast worden. Hetzelfde geldt overigens voor het huidige voorstel om de gelden van een Belfius-privatisering ter beschikking te stellen voor de Arco-regeling. Ook hier steken Europese staatssteunregels stokken in de wielen.

Maar ongeacht of de regering een dading voor een gedeeltelijke vergoeding voor de Arco-coöperanten uit de brand kan slepen, de spaarder zal zijn inleg niet volledig vergoed zien. Is hij dan een deel van zijn spaarcenten definitief kwijt?

Misschien ligt de oplossing wel in de fiscaliteit. De Arco-vennootschappen zijn immers coöperatieve vennootschappen die erkend zijn door de Nationale Raad van de Coöperatie. Wie aandeelhouder is van een dergelijke vennootschap kan nu al in de personenbelasting rekenen op een jaarlijkse fiscale vrijstelling van 190 euro op zijn dividenden. Onze wetgeving kent vandaag dus al een bijzonder statuut toe aan de aandeelhouder van een erkende coöperatieve vennootschap.
 

Minwaarden

 
In die optiek zou de regering dan kunnen beslissen om dit bijzonder statuut uit te breiden en de aandeelhouder toe te laten om zijn minwaarden op dergelijke coöperatieve aandelen fiscaal recupereerbaar te maken via een belastingvermindering in de personenbelasting. Als inderdaad zou blijken dat de Arco-spaarder niet of niet volledig kan worden vergoed, dan ligt een oplossing in het toekennen van een dergelijke belastingvermindering voor minwaarden.

Deze regeling moet dan wel gelden voor alle erkende coöperatieve vennootschappen en uiteraard moeten ook de meerwaarden belastbaar zijn. En voor Arco-spaarders wiens inkomen zo laag is dat er geen personenbelasting is verschuldigd, kan de belastingvermindering worden gekoppeld aan een terugbetaalbaar belastingkrediet.

Aangezien pas met het beëindigen van de vereffening formeel duidelijk zal worden dat er effectief een minwaarde is, heeft de regering nog de tijd om een dergelijke regeling fiscaal uit te werken.

Het klopt dat deze oplossing steunt op de solidariteit van alle belastingbetalers, maar dat zou de vergoeding via de depositogarantieregeling ook hebben gedaan en bovendien is er op dat vlak politiek geen weg terug meer.

De gevolgen voor de begroting kunnen ook beperkt worden, door te verplichten om de belastingvermindering in de tijd te gaan spreiden, bijvoorbeeld over een periode van vijf of tien jaar. Meer dan vijf minuten politieke moed is daar niet voor nodig.
 

Zie ook De Tijd