Het fiasco van de fiscale informatisering.

11/01/2013 | Fiscaal | Michel Maus
De Tijd kopte deze week “Megacontract voor informatisering fiscus draait uit op fiasco”. In het artikel wordt meegedeeld dat de fiscus het ICT-contract heeft verbroken met het Amerikaanse bedrijf Unisys. Het contract ter waarde van 25 miljoen euro was in 2007 afgesloten en had tot doel het Stimer-project binnen financiën te realiseren. Dit Stimer-project zou moeten leiden tot een performant ICT-systeem waarbij alle informatie over belastingschulden en –tegoeden van belastingplichtigen kan worden samengebracht in één module om zo de fiscale achterstand te kunnen wegwerken. Zes jaar en 19 miljoen euro later moet financiën nu toegeven dat het project een regelrecht flop is. Goed gezien van financiën, zij het alleen een beetje laat…
Ach financiën en informatisering, het is een verhaal met vallen en opstaan. Wanneer gaat de regering  nu eens beseffen dat men in een moderne maatschappij moderne middelen moet gebruiken om fraudeurs te klissen. Het is toch vrij eenvoudig om te snappen dat alle departementen draaien op de middelen die financiën voor de overheid kan binnenhalen. Indien men niet deugdelijk investeert in financiën, dan draait het ganse overheidsbestel in de soep, dat is toch voor de hand liggend. Waarom men dan ook al jaren terug geen absolute prioriteit heeft gemaakt van de informatisering bij financiën, is mij nog steeds een raadsel.
 
Reeds onder het bewind van minister Reynders was het duidelijk dat de informatica-problemen bij financiën zeer zware problemen zouden veroorzaken. Minster Reynders gaf de problemen met de informatisering bij financiën ook toe, 'maar bij Justitie zijn er geen ICT-problemen, want de informatisering moet er nog beginnen’… En ook de huidige regering lijkt de boodschap maar half te snappen. Wat voor zin heeft het immers om een wet op de fiscale superdatabank goed te keuren als financiën technisch niet in staat is om een dergelijk databank in het leven te roepen?
 
De regering moet beseffen dat financiën zonder grote informatica-investeringen van de fiscale klif zal donderen.  En dat het echt menens is, moet toch ook voor de overheid duidelijk zijn. In de Panorama-reportage ‘Het failliet van financiën’ van 7 februari 2010 bleek reeds dat het informaticasysteem van de fiscus niet vrij stabiel blijkt te zijn.  Een vakbondsman van de fiscus stelde in deze reportage zeer laconiek dat ambtenaren vaak tegen hun ‘cliënten’ moeten melden dat ze hen vandaag niet kunnen helpen omdat het computersysteem plat ligt. En ook in de krant de Tijd bevestigde een anonieme West-Vlaamse ambtenaar op 11 december 2011 dat de servers op zijn dienst om de haverklap uitvallen.
 
De Belgische regering zou veel beter een voorbeeld nemen aan hun Italiaanse collega’s. Eerder deze week raakte immers bekend dat het  ‘redditometro'-systeem thans officieel operationeel is in Italië. Het ‘redditometro'-systeem is een computersysteem die automatisch gegevens over uitgaven verzamelt op basis van creditcards en bankinformatie en gaat koppelen aan de officiëel gekende inkomsten van belastingplichtigen. Datamining met pure testosteron. Een bezoek aan het Hof van Cleve, een weekendje Parijs, gaan skiën in Gstaad, … de Italiaanse Guardia di Finanza zal het allemaal zien.  Hoewel verregaand,  niettemin een indrukwekkend middel in de strijd tegen de fiscale fraude.
 
De Belgische fiscus zal nog veel boterhammetjes moeten eten vooraleer ze op dat niveau is. In België is men blijkbaar al zeer tevreden als de Antwerpse politie er in slaagt om 10 “patsers” te lokaliseren die met een te dure wagen rondrijden. Ah ja, want geen inkomen en een dure wagen, dat is toch verdacht. Zeer knap speurwerk allicht van de Antwerpse politie maar verder ronduit belachelijk.
 
De overheid zal moeten beseffen dat het nu echt vijf na twaalf is. Indien België zich internationaal niet onsterfelijk belachelijk wil maken, moet men nu handelen. Wakker worden is hier de boodschap.